Wielu też spośród synów izraelskich nawróci do Pana, Boga ich. On to pójdzie przed nim w duchu i mocy Eliaszowej, by zwrócić serca ojców ku dzieciom, a nieposłusznych ku rozwadze sprawiedliwych, przygotowując Panu lud prawy (Łukasza 1, 16-17).
Adwent może zrobić dla nas to, co Jan Chrzciciel zrobił dla Izraela. Nie pozwól, by Boże Narodzenie zastało ciebie nieprzygotowanym. Mam na myśli duchowo nieprzygotowanym. Radość i znaczenie tego święta będzie o wiele większe, jeśli się przygotujesz!
Aby być przygotowanym…
Po pierwsze, rozmyślaj nad faktem, że potrzebujemy Zbawiciela. Zanim Święta Bożego Narodzenia staną się radością, są najpierw aktem oskarżenia. Święta nie przyniosą zamierzonego efektu, jeśli nie będzie w nas, desperackiego wręcz, pragnienia Zbawiciela.
Niech te krótkie adwentowe rozważania pomogą rozbudzić w tobie to słodko-gorzkie poczucie pragnienia Zbawiciela.
Po drugie, przeanalizuj siebie. Adwent jest dla Bożego Narodzenia tym, czym Wielki Post jest dla Wielkanocy. „Badaj mnie, Boże, i poznaj serce moje, Doświadcz mnie i poznaj myśli moje! I zobacz, czy nie kroczę drogą zagłady, a prowadź mnie drogą odwieczną!”
(Ps 139, 23-24). Niech każde serce przygotuje Mu pokój… przez posprzątanie domu.
Po trzecie, stwórz w swoim domu atmosferę skoncentrowanego na Bogu oczekiwania, wyczekiwania i ekscytacji – zrób to szczególnie dla dzieci. Jeśli czujesz ekscytację z powodu Chrystusa, to przeniesie się ona również na dzieci. Jeśli wszystko co związane jest ze Świętami kręci się wokół rzeczy materialnych, w jaki sposób dzieci zapragną Boga? Użyj swojej wyobraźni,
aby cud odwiedzin Króla stał się widoczny dla dzieci. Po czwarte, skup się na Piśmie Świętym i naucz się na pamięć niektórych wspaniałych fragmentów! „Czy moje słowo nie jest jak ogień – mówi Pan?” (Jr 23, 29).
Zgromadź ten ogień wokół siebie podczas rozpoczynającego się adwentu. On daje ciepło. Lśni barwami łaski. Leczy tysiące ran. Jest światłem dla ciemnych nocy.